Opracowania

« Powrót

Wskazówki dla nauczycieli do pracy z dzieckiem z ADHD.

2016.10.26

Uważnie i świadomie wybrać miejsce dziecka w klasie

  • zadbać, by jego miejsce pracy było uporządkowane (puste biurko, niezbędne w danej chwili przybory, nie rozpraszające otoczenie)
  • posadzić dziecko blisko nauczyciela najlepiej obok ucznia, który jest pozytywny w sensie organizacji pacy i zachowania (niekoniecznie w pierwszej ławce).

Tolerować takie nadruchliwe zachowanie dziecka, które nie zaburza pracy w klasie - tzn. w obrębie ławki, nie odwracające uwagi innych uczniów.

Nie pozwalać na wstawanie z miejsca w czasie przeznaczonym na pracę.

Kierować nadruchliwość ucznia we właściwy kanał aktywności np. wytarcie tablicy, rozdanie przyborów, przyniesienie mapy.

Sformułować jasny regulamin zachowania. Dopilnować, by dziecko przypominało sobie go przed rozpoczęciem każdej aktywności.

Używać kart rysunkowych lub pisać na tablicy prostą instrukcję procedury postępowania klasie np. jeśli uczeń krzyczy, przerywa dyskusje innych powinien otrzymać instrukcję: "Podnieś rękę, poczekaj aż zostaniesz wywołany, mów spokojnie, nie krzycz".

Wydawać jednoznaczne, spokojne polecenia NIE PROŚBY, to dorosły ustala zasady.

"Przywoływać" ucznia gdy jest rozproszony: dotknięciem, bezpośrednim zwróceniem się do niego, bez negatywnej oceny jego charakteru.

Zwracać uwagę w sposób krótki i pozytywny np. zamiast "Nie kręć się, nie zaczepiaj, wyjmij książkę" wystarczy "Wyjmij książkę" - cały ciąg uwag rozproszy dziecko zanim zareaguje na "wyjmij książkę".

Nie stosować w systemie kar ograniczenia zabawy i ćwiczeń fizycznych. Zamiast mówić "Jak tego nie zrobisz to nie będzie zabawy na boisku", trzeba mówić "jak to zrobisz to będzie 10 minut dłużej zabawy na boisku".

Skoncentrować uwagi krytyczne na dużych przewinieniach, aby nie przytłaczać co chwila kolejną informacją.

Negatywne zachowania ucznia spisywać w osobnym dzienniczku (nie dzienniczek ucznia), w celu oceny stopnia ich uciążliwości i intensywności (zwłaszcza dla oceny medycznej - nie w celu ukarania dziecka).

Chwalić często, w sposób opisowy za każdą próbę dostosowania się do poleceń, nawet za osiągnięcia, które wydają się nam oczywiste. Nagradzać ciepłym słowem, uśmiechem, naklejką lub punktami.

SUMA PUNKTÓW - DUŻA NAGRODA

Podzielić zadania na części - MNIEJSZE KROKI i wydawać krótkie łatwe do zrozumienia instrukcje, do każdej części w odpowiednim czasie (przy powtarzaniu instrukcji używać tej samej instrukcji i treści).

Kontrolować, by uczeń przechodził do następnego zadania dopiero, gdy ukończy pierwsze.

Dopilnować, by dziecko kończyło zadanie w klasie.

Stosować częste przerwy w pracy, dostosowane do czasu możliwej pełnej koncentracji dziecka (krótka maksymalna koncentracja, częste ale krótkie przerwy nie angażujące dziecka w inne zajęcia czy zabawy).

Uczyć dziecko uczenia się (jak pracować z tekstem, jak zapamiętywać). Przeplatać nudne zadania ciekawszymi. Robić krótkie podsumowania w przypadku trudniejszego materiału.

Gdziekolwiek to jest możliwe, prezentować materiał w sposób angażujący różnorodne zmysły.

Jeśli zachodzi potrzeba zmniejszyć obciążenie programowe ucznia lub jednorazowo pracować z nim na mniejszej partii materiału. Uczeń mający trudności z zapamiętywaniem powinien mieć możliwość przygotowania materiału w punktach: kto?, co?, gdzie?, kiedy?, co z tego wynikało? Także z całą klasą.

Rozważyć zastosowanie narzędzi, które rekompensują słabe strony np. akceptować użycie komputera, kalkulatora, itp.

Bezwzględnie wspierać dziecko przy zapisywaniu zadania (przytrzymywać jego uwagę na tej czynności, kontrolować czy zapisało).

W czasie sprawdzianów, dyktand i samodzielnej pracy pomagać uczniowi podsuwając mu kolejne punkty pracy (tylko punkty).

Wykorzystując metodę pracy w grupach, łączyć dzieci o różnych umiejętnościach i temperamentach. Może to korzystnie wpłynąć na skorygowanie negatywnych zachowań ucznia przez rówieśników.

Poszukać indywidualnych mocnych stron ucznia i wspierać je. Ukierunkowywać na "kanał" sportowy bądź każde inne zajęcia, które mają uporządkowany charakter i odbywają się pod kierunkiem instruktora.

Każde dziecko jest inne, inne są warunki jego życia, toteż mimo wielu podobieństw jest w obrazie ADHD sporo różnic. Gotowe scenariusze i sposoby postępowania czasem bywają skuteczne, a czasem wywołują wiele kontrowersji. Dlatego też

         SzukAj
ODpowiedzi
we wspólnycH
Działaniach

współpracując z

rodzicami <=> psychologiem <=> lekarzem


Opracowanie: Profitnet.pl