Opracowania

« Powrót

Rozwój prawidłowego widzenia. Czy dziecko dobrze widzi? - opracowała mgr Bożena Zacna - Czaja - tyflopsycholog

2016.10.26

Wzrok jest narządem zmysłu, dzięki któremu człowiek ma kontakt ze światem zewnętrznym.

Rozwój gałki ocznej, nerwów wzrokowych oraz ośrodków odpowiedzialnych za widzenie
w mózgu następuje stopniowo. Ostrość wzroku porównywalną do widzenia u dorosłych dziecko osiąga w 12m m-cu życia.

           Zaraz po urodzeniu noworodek korzysta z narządu wzroku w czasie czuwania .Dopiero
w ciągu 1-go miesiąca można zaobserwować, że dziecko zwraca uwagę na źródła światła, wodzi oczami za różnymi przedmiotami.

Około 6-go tygodnia dziecko nawiązuje kontakt wzrokowy z rodzicami, uśmiecha się do nich. Jeżeli tego nie czyni, powinno to zaniepokoić rodziców. Należy wtedy przebadać dziecko okulistycznie.

          W wieku 3miesięcy niemowlę ogląda swoje rączki, bawi się nimi, wkłada je do ust. W tym okresie najbardziej interesują dziecko proste, czarno-białe figury lub twarze.

          Między 3-6miesiącem życia dziecko wyciąga rączki w kierunku zawieszonych przedmiotów, próbuje je chwytać. Robi to początkowo nieporadnie, ale z czasem udaje się mu uzyskać płynność ruchu. Ponieważ w 6-tym m-cu dziecko może już siedzieć(z pomocą lub bez) interesują go przedmioty, które toczą się po podłodze. Koncentracja uwagi dziecka jest w tym okresie krótkotrwała, dlatego też dziecko szybko przerzuca swój wzrok z jednego przedmiotu na drugi.

         Od 7-go do 10-go m-ca potrafi już dostrzegać drobne elementy, potrafi je dotknąć i próbuje chwytać palcami. Zaczyna też interesować się obrazkami, książeczkami oraz odróżnia twarze rodziców od innych osób.

         Między 11-12m miesiącem życia dziecko dobrze orientuje się w pomieszczeniach w domu. Rozpoznaje znajome mu osoby i przedmioty na obrazkach.

         W okresie między pierwszym a drugim rokiem życia wzrok staje się podstawowym narzędziem do poznawania świata i porozumiewania się z innymi.

        Dlatego też tak ważne jest, aby rodzice uważnie obserwowali w/w zachowania dziecka. Dzięki obserwacjom będą wiedzieli czy widzenie u ich dziecka rozwija się prawidłowo czy nie.

W przypadku opóźnień bądź braku pojawienia się typowych dla danego wieku zachowań i reakcji, rodzice powinni podzielić się swoimi spostrzeżeniami z lekarzem pediatrą ,który skieruje dziecko na badania specjalistyczne.

                     Na co rodzice powinni zwracać uwagę obserwując zachowanie dziecka? 

      W każdym wieku rozwojowym występują u dziecka zachowania i reakcje charakterystyczne dla danego okresu.

Sygnały nieprawidłowego funkcjonowania narządu wzroku: na co zwrócić uwagę:

1)      kłopoty z precyzyjnym wykonywaniem czynności dla danego okresu rozwoju lub brak umiejętności wykonywania tych czynności np. jeżeli dziecko w wieku 2do7tygodni nie skupia wzroku na różnych przedmiotach, nie wodzi za nimi oczami, bądź nie nawiązuje kontaktu wzrokowego z najbliższymi może być oznaką zaburzeń układu wzrokowego;

2)      brak reakcji na własne odbicie w lustrze;

3)      dziecko nie bawi się własnymi rączkami;

4)      nie podąża w kierunku zabawki;

5)      nie zwraca uwagi na drobne przedmioty napotkane na swojej drodze;

6)      nie ogląda zabawek bądź przedmiotów;

7)      nieporadność w samodzielnym poruszaniu się np. podczas gier ruchowych, w pokonywaniu schodów, omijania przeszkód, poruszania się w otwartych przestrzeniach(place zabaw, ścieżki itp.)

8)      zwrócenie uwagi na sposób trzymania głowy przez dziecko, jeśli przechyla głowę przy patrzeniu może być to symptom uszkodzenia pola widzenia;

9)      obserwacja reakcji dziecka na światło-wychodząc na spacer w słoneczny dzień nie mruży oczu

10)  obserwacja odległości i strony z jakiej dziecko patrzy na jakiś przedmiot(sięganie po przedmioty, które znajdują się blisko ciała, niezauważanie zabawki kiedy znajduje się poza zasięgiem ręki, częste wyciąganie ręki po przedmiot i „nietrafianie"- sięga obok, za daleko lub za blisko, częste sięganie po te przedmioty, które słyszy lub czuje ich zapach.)

      Przebywając na codzień z dzieckiem można zaobserwować jeszcze wiele innych jego działań, które mogą być symptomami zaburzeń układu wzrokowego. Te zachowania mogą też być oznaką innych defektów rozwojowych dlatego konieczne jest wczesne skonsultowanie się z lekarzem pediatrą lub okulistą w celu postawienia odpowiedniej diagnozy. Diagnoza pozwoli na w miarę wczesne podjęcie terapii z dzieckiem usprawniającej jego rozwój.


Opracowanie: Profitnet.pl